Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Φόρτωση...

Τετάρτη, 23 Ιουλίου 2014

Η ΑΓΙΑ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΣ ΧΡΙΣΤΙΝΑ

Δαιμονισμός (του αββά Κασσιανού)

να πνεμα, πως εναι  διάβολος, μπορε νά νωθε μέ μιά πυκνή καί συμπαγή λη, πως εναι τό σμα μας. Δέν μπορεμως, κατά τόν διο τρόπο νάνωθε καί μέ τήν ψυχή μας -πού κι ατή εναι πνεμα-, καί μάλιστα νά τήν κάνειποχείριά του. Ατό τό βλέπουμε στούς δαιμονισμένους: Τά πονηρά πνεύματα δέν διεισδύουν στήν οσία τς ψυχς τους. χι! Κυριεύουν μόνο τά μέλη τοσώματος, που δράζεται  δύναμη τς ψυχς τους, καί, πιέζοντάς τα φόρητα, πνίγουν στά σκοτάδια τή νοητική τους δύναμη. Παρόμοια συμπτώματα παραφροσύνης προκαλον, γιά παράδειγμα,  περβολικ κατανάλωση κρασιο ψηλός πυρετός, τό δριμύ ψύχος καί λλοι ξωτερικοί παράγοντες, πού ξουθενώνουν τό σμα μας.

Γιά ατούς τούς νθρώπους  πόστολος Παλος λέει τι παραδίνονται γιά λίγο στόν σατανά, «γιά νά τιμωρηθε σκληρά τό σμα τους, στε νά σωθε τσι ψυχή τους κατά τήν μέρα τς Δευτέρας Παρουσίας το Κυρίου ησοΧριστο» (πρβλ. Α' Κορ. 5:5).
Πολύ πιό σοβαρή καί φοβερή, μως, εναι  κατάληψη ατν πού, ν εναιλεύθεροι σωματικά, φίστανται μιά κατοχή πιό λέθρια: Εναι ψυχικάποδουλωμένοι στόν διάβολο, αχμάλωτοι τν παθν καί τν δαιμονικνδονν.  συμφορά ατν τν νθρώπων εναι πολύ πελπιστική, πειδή,ντας ποχείριοι τν δαιμόνων, δέν ντιλαμβάνονται τήν τυραννία πούφίστανται, λλά καί δέν φήνουν νά φανε κανένα σημάδι πού θά ποκάλυπτε τήν κατοχή τους πό τόν διάβολο. Πολλοί, μάλιστα, δέν ποβάλλονται σέ καμιά δοκιμασία ξια τν μαρτωλν τους πράξεων. Ατό συμβαίνει γιατί εναινάξιοι νά δεχθον τό ποτελεσματικό φάρμακο τν θλίψεων, πού προσφέρεται σ' ατή τή ζωή. τσι, νάλογα μέ «τή σκληρότητα καί τήν μετανοησία τς καρδις τους», ο ποες δέν καθαρίζονται μέ τίς δοκιμασίες τς πίγειας ζως, «μαζεύουν κατά το αυτο τους τήν ργή το Θεο γιά τήν μέρα τς Κρίσεως» (Ρωμ. 2:5). Ο νθρωποι ατοί θά τιμωρηθον στήν αωνιότητα μαζί μέ τούς δαίμονες. Γιατί ποδείχθηκαν νάξιοι νά λάβουν πό ατή τή ζωή τή μεταχείριση τν παιδιν το Θεοφο δέν χτυπήθηκαν πό καμιά θλίψη,πως ο πόλοιποι νθρωποι.

Το τάλαντο του επερινού



Ιερά Μονή Αγίου Νεκταρίου Παλαογρατσάνου-Ιερά Μητρόπολη Σερβίων και Κοζάνης


Απολυτίκιο Αγ. Χριστίνης της Μεγαλομάρτυρος - 24 ΙΟΥΛΙΟΥ

Δευτέρα, 21 Ιουλίου 2014

Απολυτίκιο Αγ. Μαρίας της Μαγδαληνής, Μυροφόρου και Ισαποστόλου - 22 ΙΟΥ...

Απολυτίκιο Αγ. Μαρκέλλας της Παρθενομάρτυρος - 22 ΙΟΥΛΙΟΥ

Ο Χριστιανός είναι ο παθιασμένος άνθρωπος!



Νηστεύουμε, εκκλησιαζόμαστε, προσευχόμαστε, εξομολογούμαστε....Χριστιανοί όμως δεν είμαστε...
Πολλές εγκλωβιζόμαστε στους «νόμους» και δεν προχωρούμε στην ουσία των πραγμάτων.  Διότι αντί να αποκτούμε διαμέσου όλων των παραπάνω αγάπη, συγκατάβαση, συγχωρετικότητα, υπομονή, κατανόηση, ταπείνωση, γινόμαστε πιο σκληροί, αυτοανυψωνόμαστε σε κριτές των άλλων -των αμαρτωλών- λες και εμείς είμαστε οι αμόλυντοι και αναμάρτητοι...
Τελικά, Χριστιανός είναι ο Άνθρωπος της Αγάπης και όχι ο άνθρωπος των νόμων, είναι ο Άνθρωπος της Υπακοής και της Ταπείνωσης και όχι ο άνθρωπος του φανατισμού και του αδιάκριτου ζηλωτισμού...


Είναι κρίμα να νομίζουμε ότι θα βρούμε τον Χριστό μέσα από τις κατακρίσεις των άλλων, τις διαβολές, την επιδειξιομανία και την τήρηση κάποιων εντολών χωρίς την αναζήτηση της ουσίας της Χριστιανικής διδασκαλίας.
Ας μην γελιόμαστε..."μπορεί να είμαστε της Εκκλησίας" αλλά του Χριστού δεν θα γίνουμε ποτέ, εάν δεν αποτινάξουμε την εμπάθεια και τον εγωισμό που φωλιάζει μέσα στην καρδιά μας.
Τα χρόνια μας περνούν μέσα στην Εκκλησία του Χριστού, χωρίς να γνωρίσουμε τον Χριστό. Τα χρόνια μας περνούν διαβάζοντας και μελετώντας τους λόγους των Θεοφόρων Πατέρων που βίωσαν την Παρουσία του Παρακλήτου, χωρίς να μας αγγίζει ουσιαστικά και βαθιά ο λόγος τους.
Η χαρά χάνεται καθώς μεγαλώνουμε, η καθαρότητα αμαυρώνεται και η απλότητα γίνεται ιδιορρυθμία. Πολλοί χριστιανοί στο διάβα της πορείας τους χάνονται μέσα στον καθωσπρεπισμό και την συνήθεια.
Ο Χριστιανός είναι ο παθιασμένος άνθρωπος. Ο άνθρωπος που ποθεί τον Μέγα Εραστή της ύπαρξής του, τον Νυμφίο Χριστό ο οποίος στέκει αεικίνητος μέσα στον χωροχρόνο και έξω απ’ αυτόν και μας καλεί στο αιώνιο πανηγύρι της Βασιλείας του Πατρός.
Θες να γίνεις του Χριστού; Γίνε αδελφός του πλησίον σου, γίνε αγκαλιά παρηγοριάς, γίνε χαμόγελο, γίνε προσευχή, γίνε φωτιά χαράς, γίνε χορός συγχώρεσης, γίνε σιωπή ταπείνωσης, γίνε θυμίαμα αγάπης.
Και ο μυστηριακός τρόπος της Ορθοδόξου Εκκλησίας, μας προσφέρει όλες τις κατάλληλες συνθήκες ώστε να ευδοκιμήσει ο κάθε "επίδοξος εραστής" της Χάρης Του.Είναι στην δική μας διάθεση να εκμεταλλευτούμε το πολύτιμο αγαθό της Αλήθειας που μας προσφέρει η Ορθόδοξη Εκκλησία, ώστε να ελευθερωθούμε από τα δεσμά του νόμου και να εισέλθουμε στον οίκο της Χάριτος.