Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Φόρτωση...

Σάββατο, 25 Οκτωβρίου 2014

ΣΥΝΤΟΜΟΝ ΚΗΡΥΓΜΑ


1112 (2)

ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ


43_2014

Κυριακή Κ΄ (ΣΤ' Λουκά): «... και να δοξαστούν αιώνια.»


Στον επίσκοπο Εφέσσου Τιμόθεο, απευθύνθηκε ο ιερός Παύλος, αγαπητοί μου αδελφοί, στο σημερινό Αποστολικό Ανάγνωσμα, που προέρχεται από τη δεύτερή του επιστολή προς το αγαπημένο του πνευματικό παιδί. Γράφτηκε λίγο πριν από το μαρτυρικό του τέλος στη Ρώμη και αποτελεί την «πνευματική διαθήκη» του Αποστόλου των Εθνών, μια που μέσα στις γραμμές της, ο Παύλος συμπυκνώνει όλα όσα θα ήθελε να αφήσει πίσω του ως πνευματική παρακαταθήκη, σε εμάς τους πνευματικούς του απογόνους. Αλλά ας ακούσουμε ξανά στη δική μας καθημερινή γλώσσα το περιεχόμενο του χωρίου για να μπορέσουμε να αποκομίσουμε όφελος από τις τελευταίες του νουθεσίες και προτροπές.

Γράφει λοιπόν ο Απόστολος Παύλος: «Παιδί μου Τιμόθεε, να παίρνεις δύναμη από τη χάρη που μας έδωσε ο Ιησούς Χριστός. Κι όσα άκουσες από μένα μπροστά σε πολλούς μάρτυρες, αυτά να τα μεταδώσεις σε έμπιστους ανθρώπους, που θα είναι ικανοί να διδάξουν και άλλους. Κακοπάθησε λοιπόν σαν καλός στρατιώτης του Ιησού Χριστού. Κανείς στρατευμένος δεν μπλέκεται στις υποθέσεις της καθημερινής ζωής, αν θέλει να είναι συνεπής απέναντι σ' εκείνον που τον στρατολόγησε. Κι όταν κάποιος μετέχει σε αθλητικούς αγώνες, δεν παίρνει το στεφάνι της νίκης, αν δεν αγωνιστεί σύμφωνα με τους κανόνες. Ο γεωργός πρέπει να κοπιάσει, για να μπορέσει να φάει πρώτος από τους καρπούς. Προσπάθησε να καταλάβεις αυτά που λέω. Ο Κύριος να σε βοηθήσει να τα εννοήσεις όλα. Να μην ξεχνάς τον Ιησού Χριστό, τον αναστημένο από τους νεκρούς και απόγονο του Δαβίδ, σύμφωνα με το ευαγγέλιο που κηρύττω. Για το ευαγγέλιο αυτό κακοπαθώ ως το σημείο να με δέσουν σαν κακούργο. Αλλά ο λόγος του Θεού δε δένεται. Έτσι, όλα τα υπομένω γι' αυτούς που διάλεξε ο Θεός, για να πετύχουν κι αυτοί τη σωτηρία που έφερε ο Ιησούς Χριστός και να δοξαστούν αιώνια»(Β΄ Τιμόθεον, κεφ. 2, στίχ. 1-10).
Στην αιώνια δόξα της Βασιλείας του Θεού, λοιπόν, καταλήγει ο λόγος του Αποστόλου Παύλου. Στη σωτηρία, που ήρθε στον κόσμο δια του Ιησού Χριστού, και που περιμένει όσους θα ανταποκριθούν θετικά στην πρόσκληση-πρόκληση αγάπης που απευθύνει σε όλους μας ο ουράνιος Πατέρας. Και αποτελεί πραγματική «πρόκληση» αυτή η ουράνια «πρόσκληση», γιατί η ανταπόκριση σ’ αυτήν δεν περιορίζεται στην απόφαση μιας στιγμής, αλλά αποτελεί στάση ολόκληρης ζωής. Μιας ζωής αποφασισμένης να παραμένει προσηλωμένη σταθερά και με κάθε κόστος στη Θεία αγάπη. Γιατί πράγματι, η γνήσια και αληθινή αγάπη «κοστίζει». Και για να το καταλάβουμε αυτό, ο Απόστολος Παύλος προβάλει μέσα στο κείμενο που προηγήθηκε, τρία απλά παραδείγματα, παρμένα από την καθημερινή ζωή.
Και το πρώτο, αφορά τη ζωή ενός στρατιώτη. Μια ζωή με πολλούς κινδύνους, δυσκολίες και κακοπάθειες, στις οποίες ο καλός στρατιώτης με φιλότιμο υποβάλλεται, όχι για να εξασφαλίσει απλά τον μισθό του, αλλά για να είναι συνεπής σε αυτόν που τον στρατολόγησε. Γι’ αυτό και εκούσια αποτραβιέται από τα πράγματα και τις υποθέσεις της καθημερινής ζωής, περιορίζεται στον κλειστό χώρο του στρατοπέδου του και αφιερώνει όλη του την προσπάθεια στο να φανεί άξιος της εμπιστοσύνης του κυρίου του.
Το δεύτερο, είναι παρμένο από τη ζωή ενός αθλητή. Ζωή δύσκολη κι αυτή, γεμάτη στερήσεις και περιορισμούς. Με συνεχή προσπάθεια και εκγύμναση, για να ξεπεράσει ο αθλητής τον ίδιο του τον εαυτό, τις φυσικές  του δυνατότητες· ώστε όταν έρθει η ώρα του αγώνα, να ξεχωρίσει από τους αντιπάλους του και να τερματίσει πρώτος. Αλλά και πάλι το στεφάνι της νίκης δεν θα είναι δικό του, αν εκτός από την πρωτιά δεν φρόντισε να τηρήσει με ακρίβεια όλους τους ορισμένους από τους αγωνοθέτες κανόνες.
Το τρίτο πάλι παράδειγμα, αφορά τη ζωή ενός γεωργού, ενός ανθρώπου της βιοπάλης. Αυτού που είναι υποχρεωμένος να κοπιάζει σχεδόν ένα ολόκληρο χρόνο, υποφέροντας το κρύο, τη ζέστη, τη βροχή, τις θεομηνίες, παλεύοντας με την τραχύτητα του εδάφους, την επιμονή των ζιζανίων και την πείνα των αγριμιών. Όλα όμως τα υπομένει, προκειμένου πρώτος αυτός να γευτεί τους γλυκούς καρπούς του μόχθου του.
Τι λένε όμως σε μας τα τρία αυτά παραδείγματα; Νομίζω όλοι το κατανοούμε: πως για να γευτεί κανείς τα αγαθά χρειάζεται να προηγηθεί κόπος. Κι αν για τα φθαρτά αγαθά αυτού του κόσμου, υποβαλλόμαστε σε τέτοιες και τόσες θυσίες, τι θα έπρεπε να κάνουμε για τα αιώνια και άφθαρτα αγαθά της Βασιλείας του Θεού;
Ας ακούσουμε λοιπόν, ως «καλοί στρατιώτες Ιησού Χριστού», το παράγγελμα του έμπειρου «αξιωματικού» του, Παύλου: να υπομένουμε τις όποιες κακοπάθειες για την αγάπη του Κυρίου μας, ώστε να αξιωθούμε της σωτηρίας που μας προσφέρεται. Αμήν.

Απολυτίκιον Αγίου Δημητρίου

Πέμπτη, 23 Οκτωβρίου 2014

Ομιλία με θέμα: "Οσίου Πορφυρίου: Θεραπευτική Παιδαγωγική", σήμερα στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Πειραιώς


Στο πλαίσιο των εορτασμών στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Πειραιώς, την Πέμπτη 23 Οκτωβρίου στις 7.15μ.μ., θα ομιλήσει ο καθηγητής της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Γεώργιος Κρουσταλλάκης με θέμα:"Οσίου Πορφυρίου, Θεραπευτική Παιδαγωγική". 
Ο κ. Γεώργιος Κρουσταλλάκης είναι ομότιμος καθηγητής της Παιδαγωγικής της Φιλοσοφικής και της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και έζησε από πολύ κοντά το βίο και την προσωπικότητα του Γέροντος Πορφυρίου. 
Με πολύ αγάπη και συγκίνηση θα μιλήσει για τις παιδαγωγικές απόψεις του Γ. Πορφυρίου, την αντιμετώπιση που είχε απέναντι στους ανθρώπους, το διορατικό και προορατικό του χάρισμα που βοήθησε και παρηγόρησε χιλιάδες ψυχές.


Ο π. Πορφύριος υπήρξε πνευματικός Πατέρας των νέων ανθρώπων και σύμβουλος της οικογένειας, σε μια εποχή που διακρίνεται για την αντιπαιδαγωγικότητα και την παθογένειά της. ΄Ηταν άνθρωπος που έζησε στην περιοχή του θαύματος και εκφράστηκε με τη θεία «τρέλα».
Έλεγε συχνά ο Γέροντας:
«Όταν έλθει ο Χριστός στον άνθρωπο, όταν έλθει στη ψυχή μας, όταν πάη στον άνθρωπο ο Χριστός, όταν μπει στην ψυχή, η ψυχή γίνεται αλλιώς. Ζη παντού, ζη στα άστρα, ζη στον κόσμο τον πνευματικό, ζη στο σύμπαν, ζη…».

Απολυτίκιο Αγ. Αρέθα - 24 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

Τετάρτη, 22 Οκτωβρίου 2014

Απολυτίκιο Αγ. Ιακώβου του Αδελφοθέου - 23 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

Γνωρίζει ό πονηρός ότι ή πίστη είναι η μεγαλύτερη παρηγοριά για τη στενοχωρημένη και άρρωστη ψυχή μας


Γνωρίζει ό πονηρός ότι ή πίστη είναι ή μεγαλύτερη παρηγοριά για τη στενοχωρημένη και άρρωστη ψυχή μας, πού έχει πληγωθεί από την αμαρτία. Γι' αυτό προσπαθεί με κάθε τρόπο να διαβάλει την Αλήθεια,
σπέρνοντας μέσα μας αμφιβολίες, διαστρεβλώνοντας την πίστη, σκοτίζοντας το νου και ψυχραίνοντας την καρδιά όταν διαβάζουμε ή ακούμε τούς θείους λόγους.
 


Γέροντας Γαβριήλ

Άγιος Νεκτάριος Αιγίνης :Σκοπός της ζωής μας είναι να γίνουμε τέλειοι και άγιοι.



Σκοπός της ζωής μας είναι να γίνουμε τέλειοι και άγιοι. Να αναδειχθούμε παιδιά του Θεού και κληρονόμοι της βασιλείας των ουρανών. Ας προσέξουμε μήπως, για χάρη της παρούσας ζωής, στερηθούμε τη μέλλουσα. Μήπως, από τις βιοτικές φροντίδες και μέριμνες, αμελήσουμε το σκοπό της ζωής μας.
Η νηστεία, η αγρυπνία και η προσευχή από μόνες τους δεν φέρνουν τους επιθυμητούς καρπούς, γιατί αυτές δεν είναι ο σκοπός της ζωής μας· αποτελούν τα μέσα για να πετύχουμε το σκοπό.

Στολίστε τις λαμπάδες σας με αρετές. Αγωνιστείτε ν' αποβάλετε τα πάθη της ψυχής. Καθαρίστε την καρδιά σας από κάθε ρύπο και διατηρήστε την αγνή, για να έρθει και να κατοικήσει μέσα σας ο Κύριος• για να σας πλημμυρίσει το Άγιο Πνεύμα με τις θείες Του δωρεές.
Παιδιά μου αγαπητά, όλη σας η ασχολία και η φροντίδα σ' αυτά να είναι. Αυτά ν' αποτελούν σκοπό και πόθο ασταμάτητο. Γι' αυτά όλη σας η προσευχή προς το Θεό.