Απολυτίκιο του Αγ. Ιουστίνου - 1 ΙΟΥΝΙΟΥ

Απολυτίκιο του Αγ. Ερμεία - 31 ΜΑΙΟΥ

Απολυτίκιο του Αγ. Ισαακίου - 30 ΜΑΙΟΥ

Απολυτίκιο της Αγ. Θεοδοσίας - 29 ΜΑΙΟΥ

Απολυτίκιο του Αγ. Ευτυχούς - 28 ΜΑΙΟΥ

Απολυτίκιο του Αγ. Ιωάννου του Ρώσου - 27 ΜΑΙΟΥ

Απολυτίκιο του Αγ. Αποστόλου Κάρπου - 26 ΜΑΙΟΥ

ΑΦΙΞΗ ΤΙΜΙΟΥ ΞΥΛΟΥ ΣΤΑ ΣΕΡΒΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΒΕΛΒΕΝΤΟ

ΑΦΙΞΗ ΤΙΜΙΟΥ ΞΥΛΟΥ ΣΤΑ ΣΕΡΒΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΒΕΛΒΕΝΤΟ

του παπαδάσκαλου Κωνσταντίνου Ι. Κώστα

Στα Σέρβια και στο Βελβεντό (23-5-2013) μεταφέρθηκε τεμάχιο από τον αυθεντικό και ιστορικό Σταυρό του Χριστού τοποθετημένο σε εικόνα (στο κέντρο Σταυρού) των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης. Προεξάρχων της ιερής μεταφοράς και των ιερών Ακολουθιών (Θείας Λειτουργίας στα Σέρβια και Εσπερινού στο Βελβεντό) ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σερβίων και Κοζάνης κ. Παύλος. 
Το τεμάχιο του Τιμίου Σταυρού μετέφερε από τα Ιεροσόλυμα στην Κοζάνη ο Πανοσιολογ. Αρχιμ. του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων Μόδεστος Δημητριάδης.

Μια τέτοια παρουσία στον τόπο μας, που έχει σχέση με το ιερότερο σύμβολο της χριστιανοσύνης σε Ανατολή και Δύση, είναι άκρως ιερή, συγκλονιστική και τιμητική για όλους και (πρέπει να) έχει προεκτάσεις ζωτικής σημασίας για την καθ’ όλη ζωή μας, να νοηματοδοτεί τον προσωπικό και συλλογικό τρόπο υπάρξεώς μας, στην καθετότητά του ως υπακοή στο Θεό και στην οριζόντια διάστασή του ως συγχωρητικότητα (από το συν και χωρώ) που εκφράζεται κοινωνικά ως ενοποιός αγάπη των προσώπων και των κοινωνιών τους. Συγχαίρουμε και ευχαριστούμε το Σεβασμιώτατο κ. Παύλο για την πρωτοβουλία του και για την παρουσία του παντού στην ιερή πορεία του Τίμιου Ξύλου.  

Στη Θεία Λειτουργία (Σέρβια – Ι. Ναό Αγίας Κυριακής) ο Σεβασμιώτατος χοροστάτησε και κήρυξε το θείο λόγο, μιλώντας για τη θεολογία του μυστηρίου του Σταυρού και της σταυρικής, λυτρωτικής για το γένος των ανθρώπων, Θυσίας του Κυρίου και μίλησε για το τρισύνθετο δέντρο από κυπαρίσσι, κέδρο και πεύκο, για την ιστορική προέλευση του ξύλου, που μ’ αυτό φτιάχτηκε ο Σταυρός του Χριστού, που από ξύλο κατάρας έγινε πηγή αέναης ευλογίας και ζωής. Στο Εσπερινό (Βελβεντό - Ι. Ναό Κοίμησης της Θεοτόκου) κατά την χοροστασία του ο Σεβ. κ. Παύλος μίλησε για τη μυστική, πραγματική δύναμη του Σταυρού, που τον ακολουθούν στη δισχιλιετή ιστορική πορεία της Εκκλησίας αναρίθμητοι άνθρωποι, σταυρώνοντας τον εγωισμό τους, την αιτία του θανάτου μας. Όσοι κάνουν, είπε ο Σεβασμιώτατος, το Σταυρό τους με τα τρία δάχτυλα, ομολογούν πίστη στην Αγία Τριάδα και στο Σταυρό του Χριστού. Ο Σταυρός, συνέχισε, μιλάει από μόνος του και δε χρειάζεται να πούμε εμείς τίποτα γι’ αυτόν. Ο Χριστός, είπε, που γεννήθηκε στη Βηθλεέμ ήξερε πως θα σταυρωθεί και εξήγησε τη φράση ‘’Χριστός γαρ επείγεται του παθείν αγαθότητι’’ (Κάθισμα Μ. Δευτέρας) και, είπε, ότι σταυρώθηκε και πέθανε επάνω στο Σταυρό, ‘’ίνα διά του θανάτου καταργήση τον το κράτος έχοντα του θανάτου, τουτέστιν τον διάβολον’’ (Εβρ. 2, 14). Είπε, ότι ο Χριστός όταν κατέβηκε στον Άδη τα έκανε όλα ‘’γυαλιά καρφιά’’ για να μας δώσει, όπως είπε, την πνευματική ελευθερία και έκανε αναφορά στην εικόνα της Ανάστασης.

Στις ιερές αυτές εκδηλώσεις όπου συνέρευσε άπαν το πλήθος του λαού, προσήλθαν και τιμήθηκαν με την παρουσία τους και οι αρχές του Τόπου μας, που εκπροσωπήθηκαν από τον Αντιπεριφερειάρχη Π.Ε. Κοζάνης κ. Γιάννη Σόκουτη και από το Δήμαρχο Σερβίων-Βελβεντού κ. Βασίλη Κωνσταντόπουλο.

Με την πεποίθηση πως ο Σταυρός είναι ο φύλακας όλης της οικουμένης ‘’Σταυρός, ο φύλαξ πάσης της οικουμένης’’(Εξαποστειλάριον, 14^ης Σεπτεμ.) και με τη βεβαιότητα πως ο κόσμος και οι λαοί αναζητούν εναγώνια λύση στα πολυποίκιλα και φριχτά, κοινωνικά και συστημικά, αδιέξοδα, ας εργαστούμε, ο καθένας ‘’εφ’ ω ετάχθη’’, για την παγκόσμια προσφυγή στο νόημακαι το απελευθερωτικό περιεχόμενο του Σταυρού του Χριστού.  

ΑΝΘΟΛΟΓΙΟ ΛΟΓΙΩΝ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ ΘΑΔΔΑΙΟΥ

1.  Ο Θεός μας ήρθε εδώ ανάμεσά μας για να μας επαναφέρει στην αυθεντική μας κατάσταση, την κατάσταση της δημιουργίας μας. Έκανε τα πάντα, ώστε ο άνθρωπος να μπορέσει να κατανοήσει το θέλημά Του. Θα μπορούσε να σώσει την ανθρωπότητα με διαφορετικό τρόπο , αλλά η πεπτωκυία ανθρωπότητα διετάραξε το εκλεπτυσμένο εργαλείο της ανθρώπινης νόησης και έγινε ανίκανη για το καλό. Υποτάχθηκε στην εξουσία των πονηρών πνευμάτων και παραδόθηκε εκουσίως σ’ αυτά.

2.  Ο θεός δεν δημιούργησε το κακό. Το κακό προήλθε από τις πνευματικές εκείνες υπάρξεις που αποστράφηκαν την αγάπη του Θεού και τον ίδιο τον εαυτό τους , και έπαψαν να υπακούν στον Θεό, ακολουθώντας τη δική τους συλλογιστική. Αν μια πνευματική δύναμη δεν είναι ενωμένη με την πηγή της Ζωής, όσο κι αν παλεύει να κάνει ή να πει κάτι σωστό, όλα της τα έργα και τα λόγια είναι διαποτισμένα με τη δυσωδία του Άδη, διότι μόνο ο Θεός είναι η πηγή της ειρήνης, της χαράς , της αγάπης και της αγαθοσύνης.

3.  Όλα τα κτιστά όντα είναι περιορισμένα και ό,τι είναι περιορισμένο δεν μπορεί να είναι τέλειο. Στα κτιστά όντα έχει δοθεί η δυνατότητα να πασχίζουν για την τελειότητα.

4.  Ωστόσο, κάποια κτιστά όντα είναι πεπτωκότα όντα. Κάποιο άγγελοι απέτυχαν αρχικά να διατηρήσουν τη μεγαλοπρέπειά τους και κατόπιν, ως συνέπεια του φθόνου τους, έπεσαν και οι προπάτορές μας, ο Αδάμ και η Εύα. Αυτό το ίδιο χαρακτηριστικό , ο φθόνος, ρίζωσε και μέσα μας επίσης. Ο φθόνος δεν σταματά πουθενά και εναντιώνεται στο Θεό κατά πρόσωπο συνέχεια και παντού.

5.  Πώς λειτουργεί ο φθόνος; Ο φθόνος είναι ένα πνεύμα του Άδη . Μάχεται αδιάκοπα τη δικαιοσύνη και τον Θεό. Ο Θεός είναι αγάπη και ο φθόνος δεν αντέχει να μας βλέπει να κάνουμε καλό στον πλησίον μας. Όταν ο Κύριος , που είναι αγάπη, θεράπευσε τη γερόντισσα εκείνη που ήταν συγκύπτουσα για πάνω από 18 χρόνια, το κακό έδειξε μεμιάς το πρόσωπό του και άρχισε αμέσως να επαναστατεί, διότι ο φθόνος δεν μπορεί να αντέξει να γίνεται καλό στον οποιονδήποτε ( βλ. Λουκ. 13, 11-17 ) . Ο φθόνος δεν σταματά ποτέ∙ το πνεύμα του Άδη φθονεί όλους τους ανθρώπους για πάντα.

6.  Ένας από του θεοφόρους Πατέρες, ο άγιος Νείλος ο Μυροβλύτης (εμφανίστηκε στον μοναχό Θεοφάνη, που κατοικούσε στο σπήλαιο του αγίου Νείλου τον 18^ο αιώνα) , μας έχει εξηγήσει πολλά από τα μυστήρια της Βασιλείας των Ουρανών. Είπε ότι ο φθόνος είναι η σφραγίδα του Αντιχρίστου στην καρδιά του ανθρώπου. Βλέπετε τώρα, τι τρομερό πράγμα είναι ο φθόνος; Όμως, αλίμονο, εμείς φθονούμε συχνά το γείτονά μας, ακόμα και τον πλησιέστερό μας συγγενή. Δεν φροντίζουμε ούτε καν να προσπαθήσουμε να γιατρέψουμε τον εαυτό μας από αυτή  τη συμφορά, και να συνέλθουμε.

Απολυτίκιο Γ' Εύρ. Κεφ. Τιμίου Προδρόμου - 25 ΜΑΙΟΥ