Τρίτη 13 Ιανουαρίου 2015
Δευτέρα 12 Ιανουαρίου 2015
Κυριακή 11 Ιανουαρίου 2015
Η Ορθοδοξία
Γλυκὸ ποὺ εἶναι τὸ σκοτάδι στὶς εἰκόνες τῶν προγόνων
ἄμωμα χέρια μεταληπτικὰ
ροῦχα ποὺ τ᾿ ἄδραξεν ἡ γαλήνη καὶ δὲ γνωρίζουν ἄνεμο
βαθιὰ τὸ ἐλέησον ἀπ᾿ τοὺς ἄυλους βράχους
τὰ μάτια σὰν καρποὶ εὐωδᾶτοι.
ἄμωμα χέρια μεταληπτικὰ
ροῦχα ποὺ τ᾿ ἄδραξεν ἡ γαλήνη καὶ δὲ γνωρίζουν ἄνεμο
βαθιὰ τὸ ἐλέησον ἀπ᾿ τοὺς ἄυλους βράχους
τὰ μάτια σὰν καρποὶ εὐωδᾶτοι.
Κι ὁ ψάλτης ὁλόσωμος ἀνεβαίνει στὸ πλατάνι τῆς φωνῆς
καημένε κόσμε
θυμίαμα ἡ γαλάζια ὀσμὴ κι ὁ καπνὸς ἀσημένιος
κερὶ νὰ στάζῃ ὁλοένα στὰ παιδόπουλα
καημένε κόσμε
σὰ βγαίνουν - ὢ χαρὰ πρώτη - μὲ τὸ Εὐαγγέλιο καὶ μὲ τὶς λαμπάδες
κ᾿ ὕστερα ἡ μεγάλη χαρὰ νὰ συντροφεύουν τ᾿ Ἅγια...
Ὁ παπα-Γιάννης τυλιγμένος τ᾿ ἄσπρο του φελόνι
καλὸς πατέρας καὶ καλὸς παπποὺς μὲ τὸ σιρόκο στὴ γενειάδα
χρόνια αἰῶνες χρόνια καὶ νιάτα πὄχει ἡ ὀμορφιά!...
Το πρόωρο μωράκι που επέζησε από θαύμα
Δεν θα μπορούσαν να ακούσουν κάτι χειρότερο η Mhari και ο άνδρας της Paul, όταν τα νερά της Mhari έσπασαν στις 20 εβδομάδες της εγκυμοσύνης της. Οι γιατροί την ενημέρωσαν την ημέρα εκείνη ότι το μωρό δεν θα κατάφερνε να επιβιώσει και ότι θα έπρεπε να προετοιμαστεί για να τερματίσει την εγκυμοσύνη της. Ωστόσο, αντί να ακολουθήσει τις συμβουλές των γιατρών, η Mhari ήξερε ότι έκαναν λάθος. Το ένιωθε βαθιά στην καρδιά της. Αποφάσισε, λοιπόν, να κρατήσει το μωρό της ζωντανό με κάθε τρόπο, μέχρι να έρθει η ώρα που θα το γεννούσε, παρά τους όποιους κινδύνους. Αυτό που τελικά έγινε ήταν... μαγικό!
Ο Jett Morris γεννήθηκε στις 25 εβδομάδες, έχοντας επιβιώσει άλλες 5 ολόκληρες εβδομάδες, αφού έσπασαν τα νερά, στην κοιλιά της μητέρας του. Την ημέρα της γέννησής του ζύγιζε μόλις 635 γραμμάρια.
Μετά την γέννησή του ο Jett υπέφερε χρόνια πνευμονοπάθεια και ίκτερο, ενώ είχε δύο τρύπες στην καρδιά.
Αφού οι πνεύμονες και τα όργανά του αναπτύχθηκαν, ο Jett σύντομα ανάρρωσε από τις ασθένειες. Τελικά, στις 5 Μαρτίου 2014, περίπου 3 εβδομάδες πριν την αρχική ημερομηνία τοκετού, του επιτράπηκε να πάει στο σπίτι του. Σύμφωνα με τους γιατρούς, οι τρύπες στην καρδιά του δεν θα επηρεάσουν την ζωή του στο μέλλον.
Όταν οι γιατροί της συνέστησαν τερματισμό εγκυμοσύνης, η Mhari δεν μπορούσε να πιστέψει ότι θα εγκατέλειπαν τον Jett τόσο εύκολα. «Όταν έσπασαν τα νερά μου, στις 20 εβδομάδες, δεν τον έβλεπαν ακόμα ως παιδί. Τον αποκαλούσαν ένα 'μη βιώσιμο έμβρυο'. Ήταν πολύ ψυχροί και εγώ ήμουν συντετριμμένη».
«Ενώ βρισκόμουν στην αίθουσα πρόωρων τοκετών κανένας γιατρός δεν ήρθε να μου πει ότι είχα και άλλες εναλλακτικές. Οι εξετάσεις μου, όμως, ήταν καλές, το ίδιο και οι υπέρηχοί μου και είχα μόλις μάθει ότι περίμενα αγόρι. Μου ήταν πολύ δύσκολο να αποδεχτώ ότι θα το έχανα. Ο γιατρός μου είπε: Πρέπει να τερματίσεις την εγκυμοσύνη γιατί δεν υπάρχει κάτι άλλο που μπορούμε να κάνουμε».
«Καταλαβαίνω ότι οι γιατροί πρέπει πάντα λένε το χειρότερο δυνατό σενάριο και να είναι ωμοί, αλλά δεν είναι όλες οι εγκυμοσύνες ίδιες και οι γιατροί δεν έδωσαν στον Jett την παραμικρή ευκαιρία. Αφού το συζήτησα με τον άνδρα μου και ανακοινώσαμε στον γιατρό ότι δεν θα προχωρούσαμε σε έκτρωση, ο γιατρός απάντησε απλά πως χάναμε τον χρόνο μας. Ζήτησα από τον Paul να φύγουμε άμεσα από το μαιευτήριο.»
Η Mhari καταλήγει ότι χρειάστηκε να ψάξει στο ίντερνετ για τις άλλες εναλλακτικές που είχε και ανησυχεί για τις υπόλοιπες μαμάδες που βρέθηκαν ή θα βρεθούν στην θέση της. «Το αποτέλεσμα για εμάς δεν θα μπορούσε να είναι πιο ευτυχές, όμως ανησυχώ για άλλες μαμάδες που έκαναν έκτρωση ενώ τα μωρά τους θα μπορούσαν να έχουν επιβιώσει».
Ο Jett αποτελεί ένα μικρό θαύμα. Έναν χρόνο μετά την γέννησή του είναι υγιής και γεμάτος ζωή, χάρη στη μητέρα του που ήξερε ότι ο γιος της είχε απεριόριστη θέληση για ζωή!
Να μάθουμε να ζούμε...
Ο Χριστός δεν θέλει να μας κάνει καλά δίχως να μας μάθει τον τρόπο να είμαστε καλά. Και αυτό θέλει κόπο, υπομονή και προπαντός χρόνο.
Το θέμα δεν είναι περιστασιακά να θεραπευθούμε ή να ξεπεράσουμε ένα σκόπελο στην ζωή μας. Αλλά να μάθουμε τον τρόπο να ζούμε θαυμαστά και σε πληρότητα. Να ζούμε και όχι να επιβιώνουμε.
Στην ανηφοριά...
Όσο προχωράς πιο πολύ στην αρετή ίσως καταλάβεις ότι δεν σε ακολουθούν και πολλοί. Μπορεί να καταλήξεις και μόνος.
Δεν νιώθεις όμως μόνος κι ας είναι ο δρόμος σου για λίγους.
Δεν νιώθεις μόνος γιατί δεν είσαι.
Μπορεί η ανηφοριά να σε προκαλεί πόνο. Μπορεί η ανηφοριά να ζορίζει την καρδιά σου.Όμως δεν είσαι μόνος.
Έχεις μαζί σου φίλους καθάριους, ταπεινούς. Φίλους που μπορεί να μην βλέπεις όμως ακούς το κάλεσμα τους. Ένα κάλεσμα που έρχεται από πιο ψηλά. Σε καλούν να μην διστάσεις τώρα. Σου λένε να μην κοιτάξεις πίσω. Σου δίδουν αεράκι δροσερό, νερό καθάριο. Σου σκαλίζουν σκαλοπάτια στους βράχους των πειρασμών.
Και έτσι συνεχίζεις.
Συνεχίζεις να ανεβαίνεις με μπαστούνι την ταπείνωση, με ένδυμα την άσκηση, με πνεύμονες γεμάτους πνοές «ευχής», με μάτια ποτισμένα με την αλμύρα των δακρύων σου, με μια σαράβαλη καρδιά χτυπημένη με έρωτες και «θέλω», με ρυτίδες μιας παιδικής αθωότητας που εγίνηκε πείρα στα σοκάκια των ψεύτικων υποσχέσεων.
Βαδίζεις στην ανηφοριά προς το σπίτι της Αγάπης...και όμως δεν θα την βρεις εκεί.
Σε βρήκε Αυτή στον δρόμο...Αυτή σε οδηγεί, Αυτή είναι η ανηφοριά, Αυτή είναι που κάνει την μοναξιά σου να μοιάζει με πανηγύρι κοινωνίας...
Και βαδίζεις στην ανηφοριά. Και βαδίζεις στα δύσκολα μονοπάτια της Αγάπης.
Δεν σε αναγκάζει κανείς. Εσύ «ανάγκασες» την ζωή να σου κάνει την χάρη και να σου την γνωρίσει. Να σου γνωρίσει την ανηφοριά που οδηγεί στην Λευτεριά σου, που είναι η Λευτεριά σου...που είναι η Αγάπη σου, κι ας χάσεις τα πάντα, κι ας χαθείς γιατί τότε ξέρεις ότι θα σου χαριστούν τα πάντα δια πάντα.
Κι αν σκεφτείς τί θα βρεις στο τέλος της ανηφοριάς, μην το σκεφτείς. Γιατί το τέλος της κανείς δεν το βρήκε και ούτε θα το βρεί...
Παρασκευή 9 Ιανουαρίου 2015
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)